IJssellandschap
De geschiedenis van Het Onderdijks begint bij de ambitie om het karakter van het rivierenlandschap voelbaar te maken in een woonwijk. Het IJssellandschap vormt al eeuwenlang een inspiratiebron voor kunstenaars, waarin land, lucht en water steeds centraal staan. Dat spanningsveld tussen natuur en menselijke ingreep vormt ook de basis van onze beeldenreeks.
In Het Onderdijks ontstaat een nieuw landschap: een stedelijk landschap van wonen, leven en ontmoeten. Hoewel het grote ovaal en de openbare ruimte duidelijke landschappelijke kwaliteiten bezitten, blijft er altijd een contrast bestaan tussen het oorspronkelijke rivierlandschap en de parkachtige wereld van de woonwijk. Hier heeft het landschap een menselijke maat gekregen, maar ook een menselijke dominantie.
Dat spanningsveld vormt het uitgangspunt van onze sculpturen. In ieder beeld speelt een natuurlijk element de hoofdrol als vertegenwoordiger van het oorspronkelijke landschap. Net als in een fabel functioneren dieren als karakters die verwijzen naar land, water en lucht in de IJsselvallei.
Dagelijks brood!
Naast de tweede brug in De Bongerd staat het derde beeld binnen deze reeks. Hier verbreedt de bestrating zich tot een terrasvormige kade aan het water. Op het hoogste niveau, direct aan straatzijde, staat een meer dan levensgrote eend op een gestileerd half brood.
Het brood is opgebouwd uit een overvloed aan kleine bolvormen in verschillend formaat en uitgevoerd in levendig groen gepatineerd brons. Ondanks de abstracte huid blijft het direct herkenbaar als een oer-Hollands halfje tarweknip: een huiselijk en vertrouwd archetype.
De eend, uitgevoerd in aluminium met een zilverachtige uitstraling, oogt goed doorvoed en zelfverzekerd. Fier kijkt hij de bezoeker aan, alsof hij waakt over zijn rijkdom. Want eend en brood zijn hier geen toevallige combinatie. Deze plek lijkt gemaakt voor het voeren van eenden — een alledaags ritueel waarmee velen zijn opgegroeid.
De terrasvormige kade organiseert het contact met het water en maakt het toegankelijk en veilig. Tegenover de strakke bestrating toont het beeld zich juist uitbundig en overvloedig. De bolvormen in het brood doen denken aan kruimels of parels: een sculpturale verbeelding van overvloed, gastvrijheid en welzijn.
Zo vertelt Dagelijks brood over rijkdom in de meest menselijke vorm: voldoende hebben, delen en genieten van het gewone leven. Het beeld sluit daarmee aan op het karakter van De Bongerd, waar wonen verbonden wordt met rust, ruimte en kwaliteit van leven.
Zoals in iedere fabel schuilt ook hier een onderliggende moraal. Subtiel vertellen de beelden over menselijke verlangens en waarden. Waar Oh Deer spreekt over idealen en vrijheid, en Naar bed Naar bed zei Duimelot over trouw blijven aan jezelf, gaat Dagelijks brood over het waarderen en beschermen van wat al bereikt is.
