“ Mijn laarzen op de mat zijn nog nat van zee en strand. Ik voel nog overal het zand en de wind tintelt (licht) nog lang na in mijn gezicht. Nu zo thuis op de bank waan ik mij een beetje op een eiland.”
BEELDVOORSTEL VOOR DE TUIN VAN AAD EN MIRJAM BOON IN BERGEN.
De vraag van Aad en Mirjam om een beeld te bedenken voor de tuin bij hun woning in bergen is voor ons een opdracht die wij graag op ons nemen. Wij zijn ons er van bewust dat, anders dan bij een opdracht voor de publieke ruimte, er hier sprake is van een persoonlijke ruimte waar wij in werken. Wij werken natuurlijk vaker voor een specifieke locatie, maar nu is die locatie ook verbonden aan personen.
Wij willen met ons beeldvoorstel niet alleen een aanvulling zijn voor de tuin, maar ook een aanvulling op de manier van wonen van de familie Boon.
Context
De familie Boon woont in een nieuwbouwwijk aan de rand van Bergen. De woning onderscheidt zich aan de buitenkant niet opvallend van de omliggende woningen. De binnenzijde echter, hoe zij daadwerkelijk wonen, ervaren wij wel degelijk als heel uitgesproken. De sfeer van wonen is hier vooral gericht op licht en ruimtebeleving. Het materiaalgebruik en de vormtaal zijn basic, ingetogen en in alles op elkaar afgestemd. Er is een zichtbaar streven naar kwaliteit. Zij hebben heel duidelijk een plek voor zichzelf gecreëerd, als een eiland van rust en ordening. Er is vanuit het huis volop zicht op de tuin, vrijwel over de volle breedte van het perceel. Voor de tuin geldt; “What you see is what you get”. Bepalend in de tuin is vooral het grasveld, de maat van deze rechthoekige vorm en de min of meer anonieme groene achterwand als erf scheiding van de tuin.
Wij denken dat de tuin baat heeft bij een beeldbepalend element met een uitgesproken identiteit die de tuin als geheel kan overstijgen. Een focuspunt, waardoor de formaliteit van het grasveld en de achterwand doorbroken wordt. Wij hebben gezocht naar een element dat aansluiting vindt bij de tuin, de architectuur en de persoonlijke wereld van de bewoners. Tegelijkertijd moet het beeld zich onderscheiden en voldoende eigenheid bezitten om zich ook als een buitenbeentje staande te kunnen houden in zijn omgeving. Zijpaden zijn niet voor niets zo aantrekkelijk, ze leiden vaak naar nieuwe vergezichten.
BEACH BOY
Wonen in Bergen; het is voor ons onmogelijk dit gegeven los te zien van het leven van het strand en de zee. Ook al is er fysiek een paar kilometer afstand tussen de tuin, de zee, de duinen en het strand, het is er allemaal wel. De nabijheid daarvan bepaalt ook de kwaliteit van wonen in Bergen. Het vertrekpunt van ons beeldvoorstel ligt dan ook bij de wereld van de kust. Voor ons begint het met een wandeling op het strand. MET JE VOETEN IN HET ZAND EN HET HOOFD IN DE WOLKEN.
“ BEACH BOY “ is de titel van ons beeldvoorstel. Het is een sculptuur uit één stuk; een naadloze samenvloeiing van krachtige beeldelementen, die zich als een verhaal laten lezen. Prominent refereert de sculptuur naar een door aanhoudend sterke wind verwaaide boom. Met een cipresachtige kroon die volledig in een horizontale positie is verwaaid, vrijwel haaks op de stam. De golvende vormen in de puntige kroon geven snelheid aan de richting van de wind. De stam is een krachtig menselijk been dat weestand biedt aan de krachten die er spelen, het houdt alles op de plaats. De voet van het been is als een perfect opgeblazen kussen, onder precies de goede spanning komt het iets los van de grond. Op het kussen zit een jongensachtig figuurtje. Meer nog dan er op, is het jochie echter licht verzonken in het kussen. Alsof het op een strand een beetje is weggezakt in het zand. Het heeft alles van een knuffel, maar is bovenal stevig en stoer. Zijn houding is nieuwsgierig, maar ook beetje verdwaasd, alsof hij even uitrust van alle dynamiek die zich boven zijn hoofd afspeelt. Hij heeft zijn eigen wereldje; op een eilandje zittend onder een boom.
Door het figuurtje aan de voet ontstaat er een aandoenlijk tafereel. Een vertederend jochie dat refereert aan huiselijkheid, een bijna alledaags element dat ongemerkt maar snel alle formele lijnen doorbreekt. De maat van de dingen heeft echter wel degelijk een monumentaal karakter. De kroon in de sculptuur is als een verwaaide wolk voor een volwassene nog net aanraakbaar. Het referentiepunt is de maat van de bestaande begroeiing in de tuin. Het jochie aan de voet is in grote dan als een kleine kleuter.
UITVOERING
Vanuit het huis gezien willen wij “ BEACH BOY “ rechts op het grasveld, in de diagonaal van het perceel plaatsen. We houden de ruimte van het grasveld en de tuin als geheel in stand, maar we willen ook dat het beeld zich in de positie duidelijk onderscheidt van de achtergrond. Dit zal visueel de diepte in de tuin versterken. De sculptuur wordt uit een stuk polyester opgebouwd, glad afgewerkt en in één kleur sterk hoogglanzende lak gespoten. Een dergelijke afwerking maakt de plasticiteit van de vormen overduidelijk. De zichtbare oppervlakte spanning in huid laat alle vormelementen in elkaar overvloeien.
“ BEACH BOY “ refereert op een aantal manieren naar verschillende elementen in deze situatie, maar het heeft bovenal een heel zelfstandig karakter. Het is zeker ‘out of the ordinary’ en het zal daardoor ook een sterk en spannend focuspunt in zijn omgeving zijn.
